همشهری آنلاین-رابعه تیموری: اما بعد از روز سیاه نهم اسفند ١٤٠٤ که موشکهای تاماهاوک دشمن آمریکایی-صهیونی؛ تنهای نحیف و آرزوهای کوچک و بزرگ این کودکان را یک جا و برای همیشه به دل سرد خاک سپرد،این کولهپشتیهای زخمی، حسرتهای این کودکان و رنج مادران آنها را با چشمهایتر و بغض بقچه کردند، روی کولشان گذاشتند و در فضای مجازی و دنیای واقعی به گوشه کنار دنیا سفر کردند تا به همه بگویند معین و محمد و همکلاسی آنها فقط کودکانی معصوم و بیگناه بودند که قربانی جنگ افروزیهای دشمن مدعی حقوق بشرشدند. این کولهپشتیهای آغشته به خون که از دانشآموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب بهجا مانده، اینروزها به نماد و سفیرانی فرهنگی تبدیل شدهاند که مظلومیت کودکان میناب را برای دنیا روایت میکنند.
دنیا برای کودکان مینابی گریست
اینروزها در پروفایل و شناسه فضای مجازی بسیاری از کاربران ایرانی تصاویری از کولهپشتیهای رنگی خونآلود دانشآموزان میناب، در کنار تصاویر پرچم کشورمان به چشم میخورد و فراوانی شمار این تصاویر، جنایت تلخ حمله به مدرسه شجره طیبه را به جهانیان یادآوری میکند. اینروایت جمعی و همدلانه ایرانیان، اثرگذاری خود را نیز نشان داده و هر روز در گوشه و کنار دنیا، افراد آزاده بسیاری با استفاده از تصاویر این کولهپشتیها در فضای مجازی، اعتراض خود را به جنگافروزیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی اعلام میکنند.
این اعتراض جمعی به فضای مجازی محدود نشده و هر روز بر تعداد شهروندان اروپایی و آسیایی که با نشاندن تصاویر کولهپشتیها بر ابزارها و لوازم در معرض دیدی مانند لباس و خودروی شخصی خود به همدردی با مادران داغدار کودکان مینابی میپردازند، افزوده میشود.
کولهپشتیهایی که نماد شدند
در کنار حرکات خودجوش مردمی و سوگواری حماسیای که از اولین لحظات شهادت کودکان میناب در بطن جامعه شکل گرفته و تا امروز امتداد پیدا کرده ، دولت هم پای کار بوده تا در قیلوقال جنگ، خونخواهی این کودکان مظلوم به تعویق نیفتد. نقطه شروع این مسیر هم نمادسازی با کولهپشتیهای دانشآموزان شهید بود.
مهدی بابایی، مدیرکل پایگاه اطلاعرسانی دولت درباره شکلگیری این حرکت نمادین میگوید: «فردای حادثه تلخ میناب، تصمیم گرفتیم نشانههای این جنایت را به المان و نمادی برای روایت مظلومیت ایران تبدیل کنیم. از آنجا که بخشی از شهدای دانشآموز پسر و بخشی دیگر دختر بودند، روپوش مدرسه نمیتوانست به نماد تبدیل شود. لذا کولهپشتی را انتخاب کردیم که نماد مدرسه و دانشآموز است. با اینکه انتقال کولهپشتی دانشآموزان شهید به تهران فرآیند دشواری بود، با کمک دوستان در هرمزگان توانستیم این کار را به سرانجام برسانیم و نهایتا کولهپشتی و عروسکی که متعلق به یکی از شهدا بود، سفر ریلی ٢٤ ساعتهای را طی کرد تا با کمک ادارهکل راهآهن هرمزگان بهدست ما برسد. »
دادخواهی در محافل بینالمللی
پیام نوروزی رئیسجمهور نقطه شروعی بود تا تصاویری از دولتمردان و سیاسیون کشور در کنار کولهپشتی دانشآموزان میناب به جهان مخابره شود. در این تصویر مسعود پزشکیان کنار سفره هفتسینی با مردم ایران و جهان صحبت کرد که بهجای المانهای معمول این سفره، کولهپشتی مدرسه و عروسک پولیشی تازه از راه رسیده جای گرفته بودند.
حضور منوچهر متکی در نشست اتحادیه بینالمجالس به همراه یک کولهپشتی خونآلود کودکانه قدم دیگری بود که برای نشان دادن مظلومیت کودکان میناب برداشته شد. او که در قامت رئیس شورای اجرایی اتحادیه بین المجالس (IPU) مجلس شورای اسلامی کشورمان در این نشست شرکت کرده بود، با همراه داشتن این کولهپشتی، راوی مظلومیت کودکان مینابی و دیگر کودکان بیگناه ایرانی شد.
در مذاکرات صلح اسلام آباد هم چشمان معصوم کودکان شهید میناب ناظران و همراهان خاموش هیئت اعزامی ما بودند و علاوه بر آن که پرواز هیئت مذاکره کننده «میناب ١٦٨» نام گرفته بود، تصاویر دانشآموزان شهید، کولهپشتیها و کفشهای کتانی دودزده و خونآلودی که بر روی صندلیهای هواپیما قرار گرفته بودند، آنها را تا پای میز مذاکره مشایعت کردند.
پسزمینه پیام ارسالی فرزانه صادق مالواجرد، وزیر راهوشهرسازی به اجلاس بینالمللی راهوشهرسازی هم تصاویر پل تخریبشده b١ و کولهپشتی کودکان میناب بود تا نمایندههای کشورهای شرکت کننده در اجلاس شاهد باشند ما در جنگ تحمیلی سوم مقابل دشمنی ایستادهایم که همه قوانین جنگی و شرافتهای اخلاقی را بیپرده و بیشرمانه کنار گذاشته است.
مرسولهای برای سازمان ملل
نقطه اوج این تظلمخواهی بیکلام از مجامع بینالمللی، ارسال کولهپشتیهای «معین زینعلی» و «محمد شهدوستی» به سازمان ملل بود که با تلاش کاروان روایت شکست ٢٠ساله بهتازگی اتفاق افتاده است. اعضای کاروان روایت شکست ٢٠ساله تعدادی از مردم کم نام و نشان گوشه کنار ایران هستند و سعی میکنند به روشهای مختلف به دنیا نشان دهند که تلاش ٢٠ساله آمریکا برای سلطه بر کشورهای خاورمیانه به بنبست رسیده است.
این گروه به میناب رفتند و از پدر و مادر معین و محمد خواستند کولهپشتیهای انباشته از کتابها و دفترهای آغشته به خون و خوراکیهای دستنخورده زنگ تفریح معین و محمد را که یادگار آخرین لحظات عمر کوتاه پسرکانشان است به آنها بسپارند تا بهعنوان سند جنایت دشمن به سازمان ملل بفرستند. پدر و مادرمعین و محمد این درخواست بزرگ آنها را پذیرفتند و این کولهپشتیها از طریق سفیر ایران در اتریش به موزه سازمان ملل در وین فرستاده شدند....
پس از این اگر صدها ماه مهر دیگر هم از راه برسد، شاید دیگر با دیدن کولهپشتیهای رنگی بر روی شانههای کلاس اولیهای کوچک، دل هیچکداممان غنج نزند، اما بدون تردید تصاویر کولهپشتیهای کودکان میناب از امروز تا همیشه سفیرانی خاموش خواهند بود که مظلومیت مردم ما در رویارویی با دشمن جنگ افرزو صهیونی- آمریکایی را برای ثبت در تاریخ روایت میکنند.
بیشتر بخوانید:تفنگدار سابق نیروی دریایی آمریکا روی آوار مدرسه میناب چه گفت؟ | ببینید
نظر شما